شهادت مظلومانه نهمین اختر فروزان امامت و ولایت حضرت امام محمد تقی جواد الائمه به شعیان جهان تسلیت عرض مینماییم

آخر ذيعقده سالروز شهادت امام محمد تقي (عليه السلام) نهمين خورشيد آسمان امامت است.

نام ايشان محمد والقاب مبارکشان (جواد ) و(تقي ) وکنيه حضرت ابوجعفر مي باشد.

امام جواد (عليه السلام) درروز دهم رجب سال 195 هجري قمري درمدينه ديده به جهان گشودند ودرسال 220 هجري قمري درسن 25 سالگي براثر زهري که همسرشان ام الفضل بدستور معتصم به ايشان خورانيد شربت شهادت نوشيدند .

دوران امامت حضرت هفده سال بوده که بيشترآن دردوران خلافت مأمون وحدود دوسال ونيم آن درعصر معتصم گذشت . ايشان که تنها فرزند امام رضا (عليه السلام) بودند درهنگام شهادت پدربزگوارشان هشت سال داشته ودرمدينه مي زيستند. مأمون پس ازبه شهادت رساندن امام رضا(عليه السلام) درهمان سال به بغداد رفت ودرمقابل امام جواد( عليه السلام) يک سياست سه بعدي در پيش گرفت :

1- دردرجه اول مي خواست باتظاهر به بستگيهاي سببي و نسبي باامامان شيعه ازمقبوليت ومحبوبيت آنان به نفع خود استفاده کند، طبق همين سياست امام جواد (عليه السلام) راازمدينه به بغداد فراخواند ودختر خود ام الفضل راکه نه ساله بود به عقد ايشان درآورد تاازقدرت اجتماعي ونفوذ ايشان درجهت کسب پايگاه مردي مستحکم براي خود سود ببرد .

2- روش دوم مأمون اين بود که امام را دائماً تحت مراقبت قراردهد وفعاليتهاي ايشان راشديداً کنترل نمايد تاامام نتواند با استفاده ازمقبوليت عمومي وپايگاه نيرومند مردمي انقلاب کنند که باطرح نقشه ازدواج دخترش با امام جواد (عليه السلام) به اين مقصود نيز نائل مي گشت.

3- مأمون درصدد بود باشيوه هاي مختلف چهره امام را لکه دار کند وپايگاه مردمي ايشان را تضعيف نمايد ، مناظره هاي که درسالهاي آغاز دوران امامت امام جواد (عليه السلام) در دربار ترتيب داده شد وطي آن مأمون علماي زبردست مذاهب مختلف را مي گماشت تا مسائل مشکل کلامي وفقهي وفلسفي را باامام مطرح سازند، به منظوردست يابي به همين هدف بود .

پس ازآن ازدواج تحميلي، امام جواد (عليه السلام) به مدينه بازگشتند وحدود پانزده سال باهمسرشان درمدينه زندگي کردند ، اما چون ام الفضل نازا بود ، همين امرباعث شد که امام جواد (عليه السلام) باکنيز مغربيه اي بنام سمانه ازدواج نمايند که ثمره اين ازدواج تولد حضرت امام علي النقی (عليه السلام) دهمين پیشوای شيعيان جهان گرديد.

مأمون درهفدهم رجب سال 218 هجري قمري ازدنيا رفت وبرادرش معتصم به جاي او برمسند خلافت نشست . با روي کارآمدن معتصم فشار رژيم نسبت به امام جواد (عليه السلام) بيشتر شد چون مأمون روش تزوير را ترجيح مي داد ولي معتصم معتقد به زوربود . وازآنجا که امام جواد (عليه السلام) به واسطه مقام امامت وپيشوايي شيعه شهرت وعظمت کافي بدست آورد بود و دستگاه خلافت معتصم نگران بود که مبادا حرکتي به رهبري امام برضد حکومت مرکزي ترتيب داده شود ، ازاين رو در28 ماه محرم سال 220 هجري قمري حضرت راازمدينه به بغداد دعوت نمود . هرچند اين دعوت بااحترام وتعظيم صورت گرفت ولي درحقيقت امر، احضاراجباري وهدف اين بود که حضرت زيرنظرمستقيم خليفه قرارگيرند.

دراين ايام معتصم وجعفربن مأمون برادر ام الفضل اوراتحريک کردند که امام را مسموم کرده به شهادت برساند ازاينرو سمي را درانگور تزريق کرده براي ام الفضل فرستادند که اونيزآنرا درون کاسه اي گذاشت ودرمقابل همسرجوانش حضرت امام محمدتقي(عليه السلام) قرار داد .

شهادت ومسموميت امام جواد (عليه السلام) يکي از غم انگيزترين صحنه هاي شهادت درراه خداست ، چنانکه پدربزرگوارشان حضرت امام رضا (عليه السلام) ازآن خبرداده بودند.

 کمي بعداز تولد امام جواد (عليه السلام) حضرت امام رضا (عليه السلام) درسخنان کوتاهي خطاب به اصحابشان فرمودند :

« خداوند فرزندي نصيبم کرد که همچون موسي بن عمران (عليه السلام) شکافنده درياهاست ومادرش بسان مادرعيسي پاک ومقدس است ولي اوبه ظلم کشته مي شود بطوريکه فرشتگان آسمان براومي گيرند وخداوند بردشمن اووبرکسي که به اوستم نمايد، غضب مي کند واورا به عذابي دردناک گرفتار مي سازد.»